Rood licht therapie: wat zegt het onderzoek echt?

Over rood licht therapie wordt veel beweerd en weinig onderbouwd. Op de ene productpagina staat dat het je huid verjongt, op de andere dat het je spieren sneller laat herstellen, en bij allebei staat er zelden een bron onder. Dit artikel doet het andersom. Hier staat per toepassing wat het wetenschappelijk onderzoek daadwerkelijk laat zien, met een link naar elke studie waar we ons op baseren, zodat je het zelf kunt nalezen.

Wij verkopen roodlichtapparatuur. Dat is precies de reden om dit stuk zo nuchter mogelijk te schrijven: je hebt niets aan een winkel die alleen de gunstige helft van de literatuur laat zien. Je vindt hier dus ook de studies die niets vonden, de richtlijnen die lasertherapie afraden, en de kritiek van onderzoekers op hun eigen vakgebied. Wil je eerst de basis, begin dan bij de complete gids over rood licht therapie. Wil je weten wat de nanometers betekenen, lees dan de gids over golflengtes bij rood licht en infrarood. Dit artikel gaat over het bewijs.

Hoe je onderzoek naar rood licht therapie leest

Vrijwel elke claim over roodlichttherapie eindigt met de woorden "onderzoek toont aan". Dat zegt op zichzelf bijna niets, want er is een enorm verschil tussen een proef met cellen in een kweekbakje en een richtlijn waar artsen zich aan houden. Voordat je de rest van dit artikel leest, is het handig om die ladder te kennen.

Nog iets om te weten: bij dit onderwerp betekent een positief resultaat vaak "een klein verschil dat statistisch significant is". Statistisch significant wil zeggen dat het verschil waarschijnlijk niet op toeval berust. Het wil niet zeggen dat je het merkt. Dat onderscheid komt in dit artikel steeds terug.

Waar het veld eigenlijk over gaat: fotobiomodulatie

De wetenschappelijke naam voor rood licht therapie is fotobiomodulatie, afgekort PBM. Je komt ook de oudere term low level laser therapy tegen, afgekort LLLT. Een groep vooraanstaande onderzoekers heeft in 2015 voorgesteld die oude term te laten vallen, omdat "low" en "level" nooit zijn gedefinieerd en er allang niet meer alleen met lasers wordt gewerkt (Anders, Lanzafame en Arany, 2015). Sinds 2016 is fotobiomodulatie ook de officiële zoekterm in medische databanken.

De definitie luidt ongeveer zo: niet-ioniserend licht dat niet werkt door op te warmen, maar doordat het door lichaamseigen stoffen wordt opgenomen. Dat is meteen het scherpste onderscheid met een infrarood sauna deken of een warmtelamp. Die werken juist wel via warmte. Dat verschil leggen we uit in het artikel over roodlicht en infrarood.

Het werkingsmechanisme: wat wordt aangenomen en wat is aangetoond

Als je ergens leest hoe rood licht therapie werkt, krijg je bijna altijd hetzelfde verhaal. Het is een goed verhaal. Het is alleen minder zeker dan het klinkt.

Het standaardverhaal

Het gaat zo. In je cellen zitten mitochondriën, de onderdelen die energie leveren. Daarin zit een enzym met de naam cytochroom c oxidase, afgekort CCO. Rood en nabij infrarood licht zou door dat enzym worden opgenomen, waarbij stikstofmonoxide loslaat dat het enzym remde. Daardoor loopt de energieproductie weer beter en komen er signaalstoffen vrij die de cel aanzetten tot herstel. Dit model is het uitvoerigst beschreven door Michael Hamblin, de meest geciteerde onderzoeker in dit veld (Hamblin, 2018, en de Freitas en Hamblin, 2016).

Uit datzelfde werk komt ook een detail dat je zelden op een productpagina ziet. Het licht dat volgens dit model werkt zit in twee banden, ruwweg 600 tot 700 nanometer en 780 tot 1100 nanometer, met daartussen een dal waarin weinig gebeurt. Dat verklaart waarom overal 660 en 850 nm op panelen staan en waarom niemand met 730 nm adverteert.

Waarom dat verhaal wankelt

Hier wordt het interessant, en dit lees je nergens in een advertentie. Het mechanisme is namelijk geen vaststaand feit maar een hypothese, en er zijn de laatste jaren stevige barsten in gekomen.

• In 2019 lieten onderzoekers cellen belichten met 660 nm die helemaal geen werkend cytochroom c oxidase bezaten. Die cellen reageerden gewoon, met meer deling en meer energieproductie. Als het enzym de sleutel was, had dat niet gekund (Lima et al., 2019).
• In 2020 concludeerden Quirk en Whelan onomwonden dat er geen betrouwbare aantoning bestaat van enig licht-veroorzaakt effect op dat enzym, en dat het veld strenger onderzoek nodig heeft in plaats van steeds bredere toepassingen (Quirk en Whelan, 2020).
• In 2022 schreef Hamblin zelf, samen met Liebert, een stuk met de titel dat het mechanisme verder gaat dan cytochroom c oxidase. Ze noemen daarin ionkanalen in het celmembraan en andere routes, en stellen dat het werkzame mechanisme afhangt van golflengte, intensiteit en weefsel (Hamblin en Liebert, 2022).

Dat maakt rood licht therapie niet zinloos. Het betekent iets anders: het onderliggende verhaal dat verkopers als bewezen presenteren, is binnen het vakgebied zelf onderwerp van discussie. Wie je vertelt dat "het licht je mitochondriën aanzet", geeft je een vereenvoudiging van een openstaande vraag.

Het bewijs is het sterkst voor het idee dat de dosis ertoe doet, en het zwakst voor de verklaring waarom het zou werken.

Dosering: waarom meer niet beter is

Als er één ding is waar het onderzoek het redelijk over eens is, dan is het dit. De relatie tussen hoeveelheid licht en effect is geen rechte lijn omhoog. Te weinig doet niets, en te veel doet ook niets of werkt zelfs averechts. In de literatuur heet dat de bifasische dosis-respons, beschreven in twee veelgeciteerde overzichten (Huang et al., 2009 en de aanvulling uit 2011).

Uit die aanvulling komt nog een punt dat direct praktisch is. Dezelfde totale hoeveelheid energie, geleverd met een sterker apparaat in kortere tijd, geeft niet dezelfde uitkomst als met een zwakker apparaat in langere tijd. Vermogen en tijd zijn dus niet vrij uitwisselbaar. Een paneel dat twee keer zo sterk is, vervangt niet zomaar de helft van je sessieduur.

Waarom protocollen zo uiteenlopen

Een overzichtsstudie uit 2018 zette de gebruikte instellingen uit de literatuur naast elkaar en kwam tot een ontnuchterende conclusie: na meer dan vijftig jaar onderzoek is er nog steeds geen overeenstemming over parameters en protocollen. Sommige groepen adviseren minder dan 100 mW per vierkante centimeter en 4 tot 10 joule per vierkante centimeter, andere gaan tot 50 joule per vierkante centimeter aan de oppervlakte (Zein, Selting en Hamblin, 2018).

Diezelfde studie signaleerde iets opvallends. Weefsels met veel mitochondriën, zoals spier en zenuwweefsel, leken juist op lagere doses te reageren dan weefsels met weinig mitochondriën, zoals huid en pezen. En mislukte studies in mitochondrierijk weefsel leken vaker het gevolg van te veel licht dan van te weinig.

Die laatste regel komt uit een methodologische doorlichting van 27 huidstudies met leds, en die is scherp. Geen enkele van die 27 studies controleerde of het apparaat de dosis daadwerkelijk leverde die de onderzoekers opschreven (Grimes, 2025). Als bij dezelfde aandoening doses worden gebruikt die een factor duizend verschillen en niemand meet na wat er echt uitkomt, dan is de vraag "hoeveel heb je nodig" op dit moment simpelweg niet beantwoord.

Hoeveel licht komt er eigenlijk binnen

Een vraag die zelden gesteld wordt: van al het licht dat een paneel uitzendt, hoeveel komt er daadwerkelijk op de plek waar je het wilt hebben? Het antwoord is minder dan de meeste mensen denken. Een overzicht van penetratiemetingen vond dat bij 630 tot 810 nanometer door menselijke hoofdhuid en schedel heen slechts 0,2 tot 10 procent van het opgevallen licht doorkwam, terwijl dat bij sommige muizensoorten 60 tot 70 procent was (Salehpour et al., 2019).

Dat verschil met proefdieren is een van de redenen om voorzichtig te zijn met resultaten uit dierstudies. Het is ook de reden waarom wij op onze productpagina's geen doordringdiepte in millimeters noemen. Zulke getallen verschillen per weefsel, per persoon en per meetmethode, en ze staan bijna altijd in een advertentie en zelden in een bron.

Per toepassing: wat het onderzoek laat zien

Nu het echte werk. Per toepassing zetten we op een rij wat er is onderzocht, wat eruit kwam en waar de zwakke plek zit. De volgorde loopt ruwweg van het onderwerp waar consumenten het meest naar zoeken naar het onderwerp waar het bewijs het sterkst is. Dat is niet dezelfde volgorde, en dat is precies het punt.

Huid, rimpels en huidtextuur

Dit is waar de meeste mensen aan denken bij rood licht therapie. Er is hier ook echt onderzoek naar gedaan.

In een laboratoriumstudie op gekweekte huid gaf gepulseerd licht van 660 nm gemiddeld ongeveer 31 procent meer type I procollageen en 18 procent minder MMP-1, het enzym dat collageen juist afbreekt (Barolet et al., 2009). Dat is een geloofwaardig biologisch aanknopingspunt. Een dubbelblinde studie waarbij deelnemers op de ene gezichtshelft licht kregen en op de andere een nepbehandeling, met 76 deelnemers en golflengtes van 633 en 830 nm, vond na vier weken meetbare verbetering van rimpels en elasticiteit, met bij weefselonderzoek meer collageen en elastische vezels (Lee et al., 2007). Let op: de percentages die uit die studie het vaakst worden geciteerd zijn maxima, geen gemiddelden.

De bekendste studie is die van Wunsch en Matuschka uit 2014, met ruim honderd deelnemers en dertig sessies over vijftien weken. Die vond verbetering van huidruwheid, van collageendichtheid gemeten met echografie en van het oordeel van geblindeerde beoordelaars (Wunsch en Matuschka, 2014). Twee kanttekeningen horen erbij: de controlegroep kreeg geen nepbehandeling maar niets, waardoor het verwachtingseffect niet is uitgesloten, en de studie werd betaald door een fabrikant van de gebruikte apparatuur.

De beste tegenproef is recenter. In 2025 verscheen een dubbelblinde studie met 95 vrouwen tussen 45 en 60 jaar, met een echte nepbehandeling als controle en 660 nm licht gedurende vier weken. Op de klinische rimpelschaal waren er geen verschillen tussen de groepen. Alleen bij softwarematige beeldanalyse werd wel een afname gemeten. De tevredenheid was in beide lichtgroepen hoger dan bij de nepbehandeling (Bragato et al., 2025).

Voor apparaten voor thuis is het bewijs het dunst. Een kleine pilotstudie met 24 deelnemers en een thuisapparaat met 637 en 854 nm vond na zes en acht weken een significant betere huidelasticiteit aan de behandelde zijde, maar zonder nepbehandeling en zonder blindering van de deelnemers (Ng, Wanitphakdeedecha en Yan, 2020).

Eerlijke samenvatting: er is een plausibel mechanisme en er zijn meetbare effecten in gecontroleerde studies, maar de effecten zijn klein, de studies zijn kort en de best geblindeerde studie liet het effect op de klinische schaal juist verdwijnen. Wie een zichtbare verjonging binnen een paar weken verwacht, komt bedrogen uit.

Acne

De belangrijkste bron hier is een Cochrane-review, en die is niet mals. Op basis van 71 gerandomiseerde studies met in totaal 4.211 deelnemers concluderen de auteurs dat hoogwaardig bewijs voor lichttherapie bij acne ontbreekt, met een zekerheid van het bewijs die varieerde van zeer laag tot matig (Barbaric et al., 2016). De mediane studie telde 31 deelnemers.

Voor blauw licht rond 415 nm is er wel een gecontroleerde studie met 41 deelnemers waarin het aantal ontstoken plekjes met ongeveer de helft afnam terwijl het in de controlegroep licht toenam (Ash et al., 2015). En in een recente thuisstudie met 30 deelnemers verbeterde de rood-en-blauwgroep binnen zichzelf wel, maar was er geen significant verschil met de groep die alleen blauw licht kreeg (Friedmann et al., 2026). Verbetering binnen een groep zonder verschil tussen de groepen is zwak bewijs: dan weet je niet of het licht het deed.

Spieren, sport en herstel

Dit is een van de best onderzochte toepassingen, en tegelijk een schoolvoorbeeld van hoe een berg publicaties toch een dun fundament kan hebben.

De grootste samenvatting bundelde 39 gerandomiseerde studies met 861 deelnemers. De conclusie luidt dat er enig effect ten gunste van fotobiomodulatie werd gevonden, maar uitdrukkelijk op basis van bewijs van zeer lage tot matige kwaliteit, en de auteurs schrijven dat verder onderzoek nodig is voordat toepassing in de sport te rechtvaardigen valt (Vanin et al., 2018). Een eerdere meta-analyse van 13 studies vond dat de tijd tot uitputting met gemiddeld 4,12 seconden toenam en het aantal herhalingen met 5,47 (Leal-Junior et al., 2015). Vier seconden. Statistisch echt, praktisch nauwelijks te merken.

Daar staat een reeks nulresultaten tegenover, en die zijn minstens zo leerzaam.

• Een meta-analyse van 15 studies met 317 deelnemers vond geen effect op spierpijn, zwelling, bewegingsbereik of kracht. Alleen de spierafbraakwaarde in het bloed daalde, en alleen als het licht vóór de inspanning werd toegepast (Nampo et al., 2016).
• Een studie met een nepapparaat als controle waarin 39 getrainde mannen zes weken lang trainden met of zonder lichttherapie, vond geen enkel verschil. Alle groepen werden even sterk (Machado et al., 2022).
• Een studie met 48 deelnemers en een paneel voor het hele lichaam vond geen effect op piekvermogen, gemiddeld vermogen of lactaat bij maximale inspanning (Forsey et al., 2023).
• En het meest relevante detail voor wie thuis een paneel overweegt: een meta-analyse van 34 studies vond de voordelen alleen bij mensen die nauwelijks bewogen en bij topsporters, en niet bij de groep die recreatief actief is (Li et al., 2024).

Er speelt hier nog iets. Een groot deel van de invloedrijkste meta-analyses in dit veld is mede geschreven door dezelfde onderzoeker, en in zijn eigen publicatie staat de verklaring dat hij onderzoeksondersteuning ontvangt van een fabrikant van laserapparatuur (Leal-Junior, Lopes-Martins en Bjordal, 2019). Dat maakt het onderzoek niet ongeldig. Het is wel iets wat je hoort te weten voordat je de conclusies overneemt.

Pijn en gewrichten

Hier wordt het echt tegenstrijdig, en dat is op zichzelf het eerlijkste antwoord dat we kunnen geven.

Aan de positieve kant staat een meta-analyse in The Lancet uit 2009 over nekpijn, met 16 studies en 820 deelnemers. Bij chronische nekpijn werd een pijnvermindering van ongeveer 20 punten op een schaal van 100 gevonden, in sommige studies aanhoudend tot ongeveer 22 weken na de behandelreeks (Chow et al., 2009). Voor knieartrose vond een meta-analyse van 22 studies met 1.063 deelnemers een pijnvermindering van ongeveer 14 punten op diezelfde schaal van 100, met een groter effect bij de aanbevolen doseringen (Stausholm et al., 2019).

Aan de andere kant staat het volgende, en dit gaat over precies dezelfde aandoeningen.

• Een meta-analyse van 9 studies met 518 patiënten met knieartrose vond geen enkel significant verschil met een nepbehandeling, niet direct na afloop en niet na twaalf weken. De letterlijke conclusie is dat het beste beschikbare bewijs de werkzaamheid niet ondersteunt (Huang et al., 2015).
• Een grote, geblindeerde studie met 148 patiënten met chronische lage rugpijn vond op geen enkel meetmoment een klinisch relevant verschil met de nepbehandeling. De titel van dat artikel zegt letterlijk dat fotobiomodulatie niet beter is dan een nepbehandeling (Guimarães et al., 2021).
• De Cochrane-review over lage rugpijn, gebaseerd op 7 studies met 384 deelnemers, concludeert dat er onvoldoende gegevens zijn om harde conclusies te trekken (Yousefi-Nooraie et al., 2008).

Wat richtlijnen ervan vinden is dan het meest veelzeggend. De Britse NICE-richtlijn voor artrose is expliciet: bied lasertherapie niet aan aan mensen met artrose, omdat er onvoldoende bewijs van voordeel is. Laser staat daar in hetzelfde rijtje als TENS en ultrageluid (NICE-richtlijn NG226, aanbeveling 1.3.9). En dichter bij huis: de Nederlandse fysiotherapierichtlijn voor aspecifieke nekpijn raadt low level laser eveneens af en zet in op voorlichting en oefentherapie (Bier et al., KNGF-richtlijn, 2018).

Wil je warmte op een stramme rug of nek, dan is dat een ander verhaal en een andere techniek. Daarover gaat het artikel over de infraroodlamp bij rugpijn en nekklachten. Warmte is comfort en dat mag ook gewoon de reden zijn.

Luxyor Lumi 110

• Compact paneel voor gericht gebruik op een schouder, knie of het gezicht
• Zeven golflengtes van 480 tot 940 nm, met nadruk op 660 en 850 nm
• Instelbaar via touchscreen of afstandsbediening, met een timer
• 60 dagen bedenktijd en 2 jaar garantie

Bekijk de Lumi 110

Haargroei

Bij haaruitval is de situatie ongebruikelijk: er zijn hier juist relatief veel dubbelblinde studies met thuisapparaten, want laserkammen en helmen worden nu eenmaal thuis gebruikt.

Een meta-analyse van 11 dubbelblinde studies vond een duidelijke toename van haardichtheid ten opzichte van een nepapparaat (Liu et al., 2019). Een tweede meta-analyse, beperkt tot zeven studies met 607 deelnemers en uitsluitend apparaten die in de Verenigde Staten zijn toegelaten, kwam op een vergelijkbaar resultaat, waarbij echte laserdiodes het beter deden dan gecombineerde led-opstellingen (Lueangarun et al., 2021). De grootste losse studie randomiseerde 269 mensen over 26 weken met een laserkam tegen een identiek ogend nepapparaat en vond een duidelijke toename van het aantal haren per vierkante centimeter (Jimenez et al., 2014). Die studie werd gefinancierd door de fabrikant van het apparaat.

Nu de tegenkant, en die is belangrijk. De Cochrane-review over haaruitval bij vrouwen bekeek twee studies met 141 deelnemers en constateerde iets opmerkelijks: de deelnemers zélf vonden de laserkam niet effectiever dan het nepapparaat, terwijl de onderzoekers wel meer haren telden (van Zuuren, Fedorowicz en Schoones, 2016). En een meta-analyse uit 2025 vond dat het toevoegen van lichttherapie bovenop minoxidil geen aantoonbare meerwaarde gaf (Alosaimi et al., 2025). Daarbij loopt vrijwel geen enkele studie langer dan 26 weken, en over wat er gebeurt als je stopt is nauwelijks iets bekend.

Voor de volledigheid: Luxyor verkoopt geen laserkammen of haargroeihelmen. We noemen dit onderdeel omdat het laat zien hoe een toepassing er uitziet die relatief goed is onderzocht én tegelijk stevige kanttekeningen kent.

Wondgenezing

Hier is het beeld verdeeld en overwegend teleurstellend. De Cochrane-review over lichttherapie bij diabetische voetwonden vond op basis van 8 studies met 316 deelnemers dat 64,5 procent van de wonden genas tegen 37,0 procent in de controlegroep, maar beoordeelde dat bewijs als van lage kwaliteit vanwege kleine aantallen en methodologische tekortkomingen (Wang et al., 2017). Over doorligwonden is Cochrane nog terughoudender: op basis van 7 studies met 403 deelnemers stellen de auteurs dat ze zeer onzeker zijn over het effect (Chen et al., 2014). En voor open beenwonden door aderproblemen vond een meta-analyse van 11 studies met 615 patiënten geen significant effect op de wondgrootte (Rasul et al., 2026).

Ontstoken mondslijmvlies bij kankerbehandeling

Dit is de toepassing met het sterkste bewijs, en vrijwel niemand kent hem. Bij chemotherapie en bestraling in het hoofd-halsgebied ontstaat vaak een pijnlijke ontsteking van het mondslijmvlies. Fotobiomodulatie staat daarvoor in een internationale richtlijn, opgesteld door MASCC en ISOO, ter preventie in drie specifieke situaties, met vastomlijnde protocollen (Zadik et al., 2019, opgenomen in de MASCC/ISOO-richtlijn van Elad et al., 2020).

De meest recente samenvatting bundelt 30 gerandomiseerde studies met 1.748 patiënten en vindt een relatieve risicoverlaging van ongeveer de helft voor ernstige ontsteking en voor ernstige pijn. Tegelijk beoordelen de auteurs de zekerheid van dat bewijs als zeer laag tot laag, en op droge mond en kwaliteit van leven werd geen significant effect gevonden (Pedroso et al., 2026).

Twee dingen om mee te nemen. Ten eerste: zelfs bij de best onderbouwde toepassing is de bewijskwaliteit laag. Ten tweede, en dit is de kern van dit hele artikel: dit is een behandeling met laserapparatuur, in de mond, door zorgverleners, volgens een precies protocol. Dat is iets fundamenteel anders dan een paneel in je woonkamer.

De toepassingen naast elkaar

De grootste zwakte van het hele vakgebied

Als je één bron uit dit artikel zou moeten onthouden, is het deze. In 2025 verscheen een overkoepelend overzicht dat 15 meta-analyses samenvatte, samen goed voor 204 gerandomiseerde studies en meer dan negenduizend deelnemers, verdeeld over 35 uitkomstmaten. De uitkomst is ontnuchterend (Son et al., 2025).

• Van de vijftien meta-analyses was er volgens de gangbare kwaliteitsmaat één van hoge kwaliteit, twee van matige en twaalf van lage kwaliteit.
• Geen enkele van de 35 uitkomsten haalde een hoge bewijszekerheid. Ruim de helft viel in de categorie laag en een kwart in zeer laag.
• Bij ongeveer een op de vijf uitkomsten werd aanwijzing voor publicatiebias gevonden, oftewel het patroon waarbij studies met een positief resultaat wel gepubliceerd worden en studies zonder resultaat in de la blijven liggen.

Combineer dat met de eerder genoemde doorlichting van huidstudies, waarin ongeveer 37 procent van de studies door de apparatenfabrikant werd gefinancierd en nog eens 11 procent werd uitgevoerd door commerciële praktijken die de behandeling zelf aanbieden, en het beeld is compleet. Dit is geen bewijs dat rood licht therapie niet werkt. Het is wel de reden om elke stellige claim met argwaan te bekijken, ook die van ons.

Van studie naar jouw woonkamer: vier vertaalproblemen

Stel dat een studie een mooi resultaat laat zien. Dan moet er nog heel wat gebeuren voordat dat iets zegt over het apparaat dat jij koopt. Dit zijn de vier stappen waar het misgaat.

1. Laser is geen ledVerreweg de meeste positieve studies zijn met laser gedaan. Laser levert gebundeld licht van één golflengte, een led een bredere bundel. Een studie met laser is geen bewijs voor een ledpaneel, ook niet bij dezelfde nanometerwaarde.
2. Klinisch is niet thuisIn studies wordt een precies gedefinieerde plek behandeld, op een vaste afstand, gedurende een vast aantal seconden, door iemand die dat elke dag doet. Thuis staat het paneel waar het past en zit je op de afstand die toevallig comfortabel is.
3. De dosis is meestal onbekendEen productpagina noemt zelden de intensiteit op een opgegeven afstand. Zonder dat getal kun je niet weten of je in de buurt komt van de dosis waarmee het effect in de studie werd gevonden. En zoals gezegd: meer is niet automatisch beter.
4. De uitkomstmaat is vaak niet wat jij wilt wetenEen studie meet een spierafbraakwaarde in het bloed of een collageendichtheid op een echo. Jij wilt weten of je je beter voelt of er beter uitziet. Dat is niet hetzelfde, en het verschil wordt in marketing standaard weggepoetst.

Veiligheid: wat er wel en niet bekend is

Het goede nieuws eerst. In de gepubliceerde studies wordt rood en nabij infrarood licht op de huid opvallend goed verdragen. In een systematisch overzicht van 14 gerandomiseerde studies naar fotobiomodulatie bij chronische pijn meldden dertien studies helemaal geen bijwerkingen, en de veertiende alleen een licht warmtegevoel en mild ongemak (Ferreira et al., 2026). Een internationaal panel van dermatologen stelde in 2025 vast dat fotobiomodulatie met rood licht bij volwassenen geen DNA-schade veroorzaakt (Maghfour et al., 2025).

Die geruststelling heeft grenzen. De studies zijn klein en kort, dus over zeldzame of langetermijneffecten is weinig bekend. En "geen bijwerkingen gerapporteerd in twintig deelnemers gedurende vier weken" is een zwakke basis voor de uitspraak dat iets veilig is.

Het oog is het aandachtspunt, niet de huid

Voor lampen en leds bestaat een internationale norm voor fotobiologische veiligheid, IEC 62471, die apparaten indeelt in risicogroepen. Die indeling leunt gedeeltelijk op je eigen afweerreactie: je knippert en kijkt weg bij fel licht. Precies daar zit het probleem bij nabij infrarood. Dat is onzichtbaar, dus je knippert niet, terwijl de energie er wel is. Ook de internationale commissie voor niet-ioniserende straling ICNIRP stelt grenswaarden voor zichtbaar en infrarood licht op hoornvlies, lens en netvlies (ICNIRP, richtlijnen zichtbaar en infrarood).

Hoe reëel dat is, blijkt uit een heel ander hoekje. Bij apparaten waarmee kinderen in China rood licht van 650 nm recht in de ogen krijgen om bijziendheid af te remmen, maten onafhankelijke onderzoekers dat de veiligheidsgrens bij sommige lasergebaseerde apparaten al na 1,4 tot 2,8 seconden bereikt werd, terwijl de aanbevolen behandelduur 180 seconden is. Het enige led-apparaat in die vergelijking bleef er ruim onder (Ostrin en Schill, 2026, in aanvulling op hun eerdere meting uit 2024). Er is ook een gedocumenteerde casus van een twaalfjarig meisje bij wie na vijf maanden gebruik netvliesschade en gezichtsverlies optrad, dat na stoppen weer herstelde (Tian en Xiao, 2022).

Dat is een andere toepassing dan een paneel op je huid, en het is geen reden om bang te zijn voor een roodlichtpaneel. Het is wel het beste bewijs dat "rood licht" als categorie niets garandeert. Kijk daarom niet in een paneel, gebruik een roodlichtbril of houd je ogen dicht, en houd je aan de tijden en afstanden uit de handleiding.

Wanneer je beter eerst overlegt

Er zijn een paar situaties waarin je beter eerst overlegt of het apparaat laat staan: lichtgevoelige epilepsie, zwangerschap en open wonden. Fabrikanten noemen die punten in hun handleiding, en het loont om die lijst te lezen voordat je begint. In een Amerikaanse conceptrichtlijn voor fotobiomodulatie-apparaten staat daarnaast expliciet dat de langetermijneffecten onbekend zijn en dat behandeling boven verdachte huidplekken vermeden moet worden (FDA, conceptrichtlijn PBM-apparaten, 2023).

Nuance over medicijnen: veel waarschuwingen gaan over lichtgevoelig makende medicatie, maar die reacties spelen overwegend in het ultraviolette gebied, niet in rood of nabij infrarood. Dat maakt de waarschuwing een voorzorg en geen aangetoond risico. Overleggen met je arts of apotheker blijft niettemin het verstandigste als je zulke medicatie gebruikt.

Wat wij hier wel en niet uit concluderen

Wij verkopen roodlichtpanelen. Op basis van alles hierboven zeggen we daar het volgende over, en dat is bewust minder dan wat je elders leest.

Wat we niet zeggen: dat rood licht therapie een aandoening geneest, behandelt of voorkomt. Zo'n belofte kan het onderzoek niet dragen, en wie hem toch doet, verkoopt zekerheid die er niet is.

Wat we wel zeggen: er is serieus onderzoek naar fotobiomodulatie, het veiligheidsprofiel op de huid ziet er in dat onderzoek goed uit, en voor sommige toepassingen zijn er meetbare effecten gevonden. Die effecten zijn overwegend klein, ze komen meestal uit klinisch onderzoek met laserapparatuur, en ze zeggen niet automatisch iets over jouw resultaat met een paneel thuis. Wie een paneel koopt, koopt op dit moment een redelijke gok op basis van een onaf bewijsbeeld, geen zekerheid.

En als je vooral warmte en ontspanning zoekt, is een roodlichtpaneel sowieso niet het logische antwoord. Dan kom je uit bij ver infrarood, en dat is precies wat een infrarood sauna deken doet. Daarover claimen we ook niets medisch: het is warmte, het is prettig, en dat mag genoeg zijn.

Luxyor Lumi 700

• Paneel van 91 cm hoog met 300 leds, vrijstaand of aan de wand
• Zeven golflengtes van 480 tot 940 nm, met nadruk op 660 en 850 nm
• Regelbare intensiteit en timer via touchscreen of afstandsbediening
• 60 dagen bedenktijd en 2 jaar garantie

Bekijk de Lumi 700

Waar je op moet letten bij claims over rood licht

Met de bovenstaande kennis herken je de meeste onzin binnen dertig seconden. Dit zijn de patronen die je het vaakst tegenkomt.

• "Wetenschappelijk bewezen" zonder bron. Vraag welke studie, met hoeveel mensen, met laser of led, en of er een nepbehandeling was. Kan een aanbieder dat niet zeggen, dan is het een slogan.
• Een celstudie gepresenteerd als resultaat bij mensen. "Verhoogt de energieproductie in cellen" komt bijna altijd uit een kweekbakje.
• Laserstudies gebruikt om een ledpaneel te verkopen. Dit is de meest voorkomende vertaalfout in de hele branche.
• Alleen de gunstige helft van de literatuur. Bij vrijwel elk onderwerp hierboven bestaat een tegenhanger die niets vond. Wie die nooit noemt, selecteert.
• Doordringdieptes in millimeters. Zulke getallen verschillen per weefsel en meetmethode en staan zelden in een controleerbare bron.
• Meer golflengtes of meer watt als bewijs van kwaliteit. De dosis-responsrelatie is niet lineair, dus krachtiger is niet automatisch beter.
• Geen enkele opgave van intensiteit op afstand. Zonder mW/cm² op een genoemde afstand weet je niet wat je koopt.
• "Geen bijwerkingen" of "100 procent veilig". Dat is niet vol te houden, en het verzwijgen van risico's is op zichzelf misleidend.
• Medische beloftes op een niet-medisch product. Geneest, behandelt of voorkomt hoort niet op de pagina van een wellnessapparaat.

Deze pagina gaat over licht. De warmtekant, dus infraroodcabines, sauna dekens en lampen, heeft een eigen onderbouwing met dezelfde opzet: wat zegt het onderzoek over infrarood en warmte.

Tot slot

Rood licht therapie is geen wondermiddel en ook geen kwakzalverij. Het is een vakgebied waar echt onderzoek naar wordt gedaan, waar één toepassing in een internationale richtlijn staat, waar voor een handvol andere toepassingen kleine maar meetbare effecten zijn gevonden, en waar de bewijskwaliteit over de hele linie laag is. Dat is een saai antwoord, maar het is het eerlijke antwoord.

Wat je er praktisch mee kunt: verwacht geen snel of groot resultaat, kijk naar de opgave van golflengte en intensiteit in plaats van naar superlatieven, en behandel elke stellige gezondheidsbelofte als een reden om verder te lezen in plaats van om te bestellen. Wil je van hieruit verder, kijk dan bij de roodlichttherapie panelen of lees de gids over welk roodlichtapparaat bij je past. En kom je ergens een claim tegen die te mooi klinkt, dan staat hieronder de bronnenlijst waarmee je hem kunt narekenen.

Bronnen

Alle onderstaande bronnen zijn peer-reviewed publicaties, officiële richtlijnen of internationale veiligheidsnormen. De links gaan rechtstreeks naar het origineel. Waar een samenvatting achter een betaalmuur staat, is de vindplaats wel controleerbaar.

1. Anders JJ, Lanzafame RJ, Arany PR (2015). Low-Level Light/Laser Therapy Versus Photobiomodulation Therapy. Photomedicine and Laser Surgery 33(4):183-184. doi:10.1089/pho.2015.9848
2. Hamblin MR (2018). Mechanisms and Mitochondrial Redox Signaling in Photobiomodulation. Photochemistry and Photobiology 94(2):199-212. PMID 29164625
3. de Freitas LF, Hamblin MR (2016). Proposed Mechanisms of Photobiomodulation or Low-Level Light Therapy. IEEE Journal of Selected Topics in Quantum Electronics 22(3). doi:10.1109/JSTQE.2016.2561201
4. Chung H, Dai T, Sharma SK, et al. (2012). The Nuts and Bolts of Low-level Laser (Light) Therapy. Annals of Biomedical Engineering 40(2):516-533. doi:10.1007/s10439-011-0454-7
5. Lima PLV, Pereira CV, Nissanka N, et al. (2019). Photobiomodulation enhancement of cell proliferation at 660 nm does not require cytochrome c oxidase. Journal of Photochemistry and Photobiology B 194:71-75. PMID 30927704
6. Quirk BJ, Whelan HT (2020). What Lies at the Heart of Photobiomodulation: Light, Cytochrome C Oxidase, and Nitric Oxide. Photobiomodulation, Photomedicine, and Laser Surgery 38(9):527-530. doi:10.1089/photob.2020.4905
7. Hamblin MR, Liebert A (2022). Photobiomodulation Therapy Mechanisms Beyond Cytochrome c Oxidase. Photobiomodulation, Photomedicine, and Laser Surgery 40(2):75-77. doi:10.1089/photob.2021.0119
8. Huang YY, Chen ACH, Carroll JD, Hamblin MR (2009). Biphasic dose response in low level light therapy. Dose-Response 7(4):358-383. PMID 20011653
9. Huang YY, Sharma SK, Carroll JD, Hamblin MR (2011). Biphasic Dose Response in Low Level Light Therapy, an Update. Dose-Response 9(4):602-618. doi:10.2203/dose-response.11-009.Hamblin
10. Zein R, Selting W, Hamblin MR (2018). Review of light parameters and photobiomodulation efficacy: dive into complexity. Journal of Biomedical Optics 23(12):120901. doi:10.1117/1.JBO.23.12.120901
11. Salehpour F, Cassano P, Rouhi N, et al. (2019). Penetration Profiles of Visible and Near-Infrared Lasers and Light-Emitting Diode Light Through the Head Tissues. Photobiomodulation, Photomedicine, and Laser Surgery 37(10):581-595. doi:10.1089/photob.2019.4676
12. Grimes DR (2025). Methodological issues in visible LED therapy dermatological research and reporting. PLOS ONE 20(9):e0332995. doi:10.1371/journal.pone.0332995
13. Barolet D, Roberge CJ, Auger FA, et al. (2009). Regulation of skin collagen metabolism in vitro using a pulsed 660 nm LED light source. Journal of Investigative Dermatology 129(12):2751-2759. doi:10.1038/jid.2009.186
14. Lee SY, Park KH, Choi JW, et al. (2007). A prospective, randomized, placebo-controlled, double-blinded, and split-face clinical study on LED phototherapy for skin rejuvenation. Journal of Photochemistry and Photobiology B 88(1):51-67. doi:10.1016/j.jphotobiol.2007.04.008
15. Wunsch A, Matuschka K (2014). A controlled trial to determine the efficacy of red and near-infrared light treatment. Photomedicine and Laser Surgery 32(2):93-100. doi:10.1089/pho.2013.3616
16. Bragato EF, Paisano AF, Pavani C, et al. (2025). Role of photobiomodulation application frequency in facial rejuvenation. Lasers in Medical Science 40. doi:10.1007/s10103-025-04383-1
17. Ng JNC, Wanitphakdeedecha R, Yan C (2020). Efficacy of home-use light-emitting diode device at 637 and 854 nm for facial rejuvenation. Journal of Cosmetic Dermatology. doi:10.1111/jocd.13613
18. Barbaric J, Abbott R, Posadzki P, et al. (2016). Light therapies for acne. Cochrane Database of Systematic Reviews 9:CD007917. doi:10.1002/14651858.CD007917.pub2
19. Ash C, Harrison A, Drew S, Whittall R (2015). A randomized controlled study for the treatment of acne vulgaris using high-intensity 414 nm solid state diode arrays. Journal of Cosmetic and Laser Therapy 17(4):170-176. doi:10.3109/14764172.2015.1007064
20. Friedmann DP, Verma KK, Gidwani K, et al. (2026). Comparing a red and blue light-emitting diode light device with an existing blue light device for at-home treatment of inflammatory acne. Dermatologic Surgery 52(7):687-691. doi:10.1097/DSS.0000000000005061
21. Vanin AA, Verhagen E, Barboza SD, et al. (2018). Photobiomodulation therapy for the improvement of muscular performance and reduction of muscular fatigue. Lasers in Medical Science. PMID 29090398
22. Leal-Junior EC, Vanin AA, Miranda EF, et al. (2015). Effect of phototherapy on exercise performance and markers of exercise recovery. Lasers in Medical Science. PMID 24249354
23. Nampo FK, Cavalheri V, Ramos SP, Camargo EA (2016). Effect of low-level phototherapy on delayed onset muscle soreness. Lasers in Medical Science. PMID 26563953
24. Machado AF, Leal-Junior ECP, Batista NP, et al. (2022). Photobiomodulation therapy applied during an exercise-training program does not promote additional effects in trained individuals. Brazilian Journal of Physical Therapy 26(1). doi:10.1016/j.bjpt.2021.100388
25. Forsey JD, Merrigan JJ, Stone JD, et al. (2023). Whole-body photobiomodulation improves post-exercise recovery but does not affect performance. Lasers in Medical Science. doi:10.1007/s10103-023-03759-5
26. Li BM, Wang Y, Wang Q, et al. (2024). Can pre-exercise photobiomodulation improve muscle endurance and promote recovery. Lasers in Medical Science. PMID 38758297
27. Leal-Junior ECP, Lopes-Martins RÁB, Bjordal JM (2019). Clinical and scientific recommendations for the use of photobiomodulation therapy in exercise performance enhancement. Brazilian Journal of Physical Therapy 23(1):71-75. doi:10.1016/j.bjpt.2018.12.002
28. Chow RT, Johnson MI, Lopes-Martins RAB, Bjordal JM (2009). Efficacy of low-level laser therapy in the management of neck pain. The Lancet 374(9705):1897-1908. PMID 19913903
29. Stausholm MB, Naterstad IF, Joensen J, et al. (2019). Efficacy of low-level laser therapy on pain and disability in knee osteoarthritis. BMJ Open 9(10):e031142. doi:10.1136/bmjopen-2019-031142
30. Huang Z, Chen J, Ma J, et al. (2015). Effectiveness of low-level laser therapy in patients with knee osteoarthritis. Osteoarthritis and Cartilage 23(9):1437-1444. doi:10.1016/j.joca.2015.04.005
31. Guimarães LS, Costa LCM, Araújo AC, et al. (2021). Photobiomodulation therapy is not better than placebo in patients with chronic nonspecific low back pain. Pain 162(6):1612-1620. PMID 33449509
32. Yousefi-Nooraie R, Schonstein E, Heidari K, et al. (2008). Low level laser therapy for nonspecific low-back pain. Cochrane Database of Systematic Reviews CD005107. doi:10.1002/14651858.CD005107.pub4
33. National Institute for Health and Care Excellence (2022). Osteoarthritis in over 16s: diagnosis and management. NICE guideline NG226, aanbeveling 1.3.9. nice.org.uk/guidance/ng226
34. Bier JD, Scholten-Peeters WGM, Staal JB, et al. (2018). Clinical Practice Guideline for Physical Therapy Assessment and Treatment in Patients With Nonspecific Neck Pain (KNGF). Physical Therapy 98(3):162-171. doi:10.1093/ptj/pzx118
35. Liu KH, Liu D, Chen YT, Chin SY (2019). Comparative effectiveness of low-level laser therapy for adult androgenic alopecia. Lasers in Medical Science. PMID 30706177
36. Lueangarun S, Visutjindaporn P, Parcharoen Y, et al. (2021). A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials of FDA-approved, home-use, low-level light/laser therapy devices for pattern hair loss. Journal of Clinical and Aesthetic Dermatology 14(11):E64-E75. jcadonline.com
37. Jimenez JJ, Wikramanayake TC, Bergfeld W, et al. (2014). Efficacy and safety of a low-level laser device in the treatment of male and female pattern hair loss. American Journal of Clinical Dermatology 15(2):115-127. PMID 24474647
38. van Zuuren EJ, Fedorowicz Z, Schoones J (2016). Interventions for female pattern hair loss. Cochrane Database of Systematic Reviews CD007628. doi:10.1002/14651858.CD007628.pub4
39. Alosaimi A, Algarni AS, Alharbi A, et al. (2025). Comparative efficacy of minoxidil alone versus minoxidil combined with low-level laser therapy. Journal of Dermatological Treatment. doi:10.1080/09546634.2024.2447355
40. Wang HT, Yuan JQ, Zhang B, et al. (2017). Phototherapy for treating foot ulcers in people with diabetes. Cochrane Database of Systematic Reviews CD011979. doi:10.1002/14651858.CD011979.pub2
41. Chen C, Hou WH, Chan ESY, et al. (2014). Phototherapy for treating pressure ulcers. Cochrane Database of Systematic Reviews CD009224. doi:10.1002/14651858.CD009224.pub2
42. Rasul A, Plum F, Karmisholt KE, Kirketerp-Møller K (2026). The healing effect of photobiomodulation on venous leg ulcers. Wound Repair and Regeneration. doi:10.1111/wrr.70144
43. Zadik Y, Arany PR, Fregnani ER, et al. (2019). Systematic review of photobiomodulation for the management of oral mucositis in cancer patients and clinical practice guidelines. Supportive Care in Cancer. doi:10.1007/s00520-019-04890-2
44. Elad S, Cheng KKF, Lalla RV, et al. (2020). MASCC/ISOO clinical practice guidelines for the management of mucositis secondary to cancer therapy. Cancer 126(19):4423-4431. doi:10.1002/cncr.33100
45. Pedroso MNM, Rech A, Casagrande N, et al. (2026). Effects of photobiomodulation on oral mucositis, oral pain, xerostomia, salivary flow rate, and quality of life in patients with head and neck cancer. Supportive Care in Cancer 34(4):364. doi:10.1007/s00520-026-10575-4
46. Robijns J, Nair RG, Lodewijckx J, et al. (2022). Photobiomodulation therapy in management of cancer therapy-induced side effects: WALT position paper 2022. Frontiers in Oncology 12:927685. doi:10.3389/fonc.2022.927685
47. Gobbo M, Rico V, Marta GN, et al. (2023). Photobiomodulation therapy for the prevention of acute radiation dermatitis. Supportive Care in Cancer. doi:10.1007/s00520-023-07673-y
48. Teng C, Egger S, Blinman PL, Vardy JL (2022). Evaluating laser photobiomodulation for chemotherapy-induced peripheral neuropathy. Supportive Care in Cancer. doi:10.1007/s00520-022-07463-y
49. Son Y, Lee H, Yu S, et al. (2025). Effects of photobiomodulation on multiple health outcomes: an umbrella review of randomized clinical trials. Systematic Reviews 14:160. doi:10.1186/s13643-025-02902-3
50. Maghfour J, Mineroff J, Ozog D, et al. (2025). Evidence-based consensus on the clinical application of photobiomodulation. Journal of the American Academy of Dermatology 93(2):429-443. doi:10.1016/j.jaad.2025.04.031
51. Ferreira LMA, et al. (2026). Photobiomodulation in chronic pain: a systematic review of randomized clinical trials. Frontiers in Integrative Neuroscience 20:1717372. doi:10.3389/fnint.2026.1717372
52. Ostrin LA, Schill AW (2024). Red light instruments for myopia exceed safety limits. Ophthalmic and Physiological Optics. doi:10.1111/opo.13272
53. Ostrin LA, Schill AW (2026). Safety Evaluation of 4 Red Light Therapy Devices for Myopia. JAMA Ophthalmology 144(3):255-258. doi:10.1001/jamaophthalmol.2025.5660
54. Tian Y, Xiao Z (2022). Recovery of retinal structural damage after repeated low-intensity red light therapy for high myopia: a case report. Chinese Journal of Experimental Ophthalmology. doi:10.3760/cma.j.cn115989-20221119-00539
55. ICNIRP (2013). Guidelines on Limits of Exposure to Incoherent Visible and Infrared Radiation. Health Physics 105(1):74-96. icnirp.org
56. IEC 62471:2006. Photobiological safety of lamps and lamp systems. webstore.iec.ch
57. U.S. Food and Drug Administration (2023). Photobiomodulation Devices, Premarket Notification 510(k) Submissions, draft guidance. fda.gov